برگه‌ها

می 2022
ش ی د س چ پ ج
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  
 
No Image
خوش آمديد!
شعری از رضا بردستانی پيوند ثابت

  استادمصطفی رحماندوست ـ رضا بردستانی

_______________________________

رها کن مرا  

            ای فریب قدیمی

   رها کن مرا ٬ دلفریب صمیمی

      رها کن مرا٬ در سکوت و سیاهی

            چه بی رحمی ای ناشناس قدیمی

  رها کن مرا       تا که تنها ،

                         فرو افتم اندر سکوت و تباهی  

 

                    برون سازم از خود ٬جنون و دگر باره تنهای تنها؟!!          

 رها کن مرا   ای همه باور بی وفایی  

       رها کن مرا در کویر تحیر

       نمی خواهمت ای سراپا غرور  و تکبر

       نمی خواهم حتی ٬ صدایت فرو افتد از دور دستها ، وسیمای

                     بی جان دلخستگانت، نوای کجایی تو ای یار جانی

                    چه تصنیف رنج آوری

               تصور نکن خسته ام

                          نه!!!

تصور نکن پای رفتن ندارم

                                         چنین نیست

باور کن ای

                          بی وفا نا شناس قدیمی

           من اصلا تقاضای بخشش ندارم

                تو انگار در یک توهم اسیری

                و این وهم سنگین٬ 

                                           ترا فاتحانه

                                                                                    به سروقت

   اندیشه ی ناگزیر از توهم ٬

            به یک آرزوی محال و به یک ضجه ی گمشده در

سکوت و سیاهی نشانده

         رها کن مرا ای سراپا غرور و سیاهی

                       و من همچنان بخت خوب خودم را امیدم

                               کجا من تقاضای بخشش نمودم؟!

             تو ای آخرین مانده از قوم تزویر

      چرا در کلاف توهم اسیری؟

     تمام گناه من اما ٬!!

                      وفای به عهد قدیم دلم بود

سراپا غرورم؛ سراپا سکوتم          وجودم پر از عشقهای صمیمی

            پر از لاله های فرو خفته در خون غربت

                           تو در ذهن خود عشق را کشته ای

  تو پا ،روی احساس خوش خواب رؤیایی پاک بودن نهادی

                                          تو حتی

                    ترحم به خود هم نکردی

                                                                                      رها کن مرا

پشت دروازه شاد بودن

                         تمسخر نما پشت در مانده ی تا ابد را

                 به دنبال خود تا بیابان مجنون

                                               کویر سراپا تحیر

         به دنبال خود تا کنار سراب محبت

                                                                                    همان دلفریب عطش ها

به دنبال خود ، روز و شب.

                        به دنبال خود تا لجنزار نا مردمی ها

                                           بگردان

                                           ولیکن

                                             رها کن مرا

           رها کن مرا ،آخرین خواهش خسته از زخم زنجیر اوهام، 

  رهایش نما

                                    رها کن مرا پشت دیوار ندبه

                                    کنار تلنبار خون و شقاوت

                                    کنار جسدهای بی جان

                                   کنار تن چاک چاک  شقایق ،

                                  رها کن مرا ای فریب قدیمی

                                  رها کن مرا دلفریب صمیمی

                                 رها کن مرا در سکوت وسیاهی

                                 چه بی رحمی ای نا شناس قدیمی!

 

دسته: شعر | نويسنده: admin


نظرات بینندگان:
قرقچيان گفته:

سلام

قالب سایت زیبا و جذاب شده …اشعار هم .

بر قرار باشین

 

No Image
No Image No Image No Image
 
 
 

انتشارات شهنا

انتشارات شهنا
1
No Image No Image