برگه‌ها

سپتامبر 2012
ش ی د س چ پ ج
« آگوست   اکتبر »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  
 
No Image
خوش آمديد!
و اکنون نمایش حزن انگیز مصرف / سهند ستّاری پيوند ثابت

اگر بتوانیم به آرشیو حافظه تاریخی­مان رجوع کنیم و برگه‌ای که در آن زمانی محله و خیابان‌ها را در کنار بقال‌ها، نانوایی‌ها و قصاب‌ها و خرده فروشان می‌دیدیم مرور کنیم، به سادگی متوجه ظهور هندسه شهری خواهیم شد. اکنون بدیل‌هایی به صورت چیزهای جامد (the soild) برای جانشینی عرضه می‌شوند و هندسه شهری را با فروشگاه‌های مد لباس، رستوران‌های زنجیره‌ای، نمایندگی برند‌های مشهور، بانک‌ها و عمده فروشان و غیره مرتب می‌کنند. نحوه زندگی مصرفی و مصرف کلان بر زندگی مردم مسلط می‌شود. مصرف و تمرکز سودجویانه بر نیاز‌ها و خواسته‌ها در مرکز توجه تمام امور قرار گرفته و همه چیز را به صورت کالا در می‌آورد و تبلیغات تجاری و مانور رسانه‌ای نیز چنین فرآیندی را تقویت می‌کند. از این رو آزادی مصرف‌کننده، صرفا به سان امری صوری، موهوم و بر اساس ایدئولوژی نظام سرمایه‌داری تنظیم خواهد شد. چنین آزادی مفروضی به سبب انواع متعدد و به هم‌ پیوسته‌ی بیگانگی‌هایی شکل می‌گیرد که انسان‌ها را به لحاظ مادی و ذهنی در بند کشیده است.

نظرات[2] | دسته: مقاله | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
دوسرايي از: طاهره خنيا و فرشيدحاجي‌زاده پيوند ثابت

« لرز»
به: هم‌ميهنان آسيب‌ديده و سوگ‌وار
دوسرايي
از:
طاهره خنيا
فرشيد حاجي‌زاده

____________________________________________

“زنده به گوری” زیر سقف کاهگل از نو ..
انبوه ِ اندوه و ستوه درد دل ، از نو..
سرگیجه ی گاو ِ زمین ، شخم تن و دیوار
روییدن خونین ِ هم – خون ، زیر گِل ، از نو…
رنج ِ کلان – ویرانه های خُرده – آبادی…
خشم رعیت ، حاکمان منفعل از نو…
مرگ است گوردسته جمعی/ مرگ ِ دیگربار:
تفکیک ، توی گورهای مستقل از نو…
فریادِ زیتون
دادِ خرما
زوزه‌هاي باد:
فصلِ چیدنِ دستِ عدس‌کار است

نظرات[2] | دسته: شعر | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
دو شعر از مهدي اكبري فر پيوند ثابت


1 _ روزی روزگاری


روزی ، روزگاری

مردی که همه شماره ها را فراموش کرده بود
گوشی را گذاشت،
دورتر
زنی که همه لباس هایش را در آورده بود
خودش را در ماشین لباس شویی انداخت،
خیلی خیلی دورتر
یکی
که معلوم نبود زن است با مرد
داشت برای آخرین بار از خانه دور می شد…

نظرات[1] | دسته: شعر | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
مهتاب شمس و فرار از مدارهایی که پیش می‌آیند/مجتبي دهقان پيوند ثابت

از متن‌هایی که خانم شمس در تنهایی می‌نویسد:

یک پیشگو نیاز به هیچ چیز خارق العاده‌ای ندارد.او می‌تواند آرزوهای دیگران را از زیر زبان‌شان، از زیر پوست صورت، از حالت ابروها، از شکل لب‌ها و برق چشم‌ها بیرون بکشد و زمان اتفاق افتادنش را حدس بزند. اما من بايد می‌پرسيدم چطور می‌شود همه چیز را متوقف کرد. زمان کی می‌ایستد. کی می‌شود روبروت ایستاد و‌ نگاهت کرد!؟ آخر تو مثل چیزی سرگردان و معلق می‌آیی و می‌بینی و می‌شنوی و فراموش می‌کنی. چطور باید در جا به ایستادن وات داشت. توی چشم‌هایت نگاه کرد، دست‌هایت را گرفت و دنیا را از هم پاشاند. شايد می‌دانستی ادامه یافتن، آن یک لحظه را، از بین خواهد برد بی معنی خواهد کرد. اما کی باید ایستاد و لمس کرد. کی می‌شود مثل اجرام کهکشانی با هم برخورد داشت؟

نظرات[3] | دسته: داستان | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
چند رباعي / حسن نيكو فريد پيوند ثابت

1 _

در حنجره ام ،صدا ، توهم شده بود        قلبم به تنم،تپش تپش،  گم شده بود

یک حفره ، سیاهچاله ی زندگی ام        می سوخت ،ولی همدم مردم شده بود


2 _

گل روزنه ایست ،بر جهانی دیگر             پروانه، سفیریست  ،نشانی دیگر

یک نکته ی مغفول که من  می گویم       اما نه در اینجا ،که زمانی دیگر

نظرات[1] | دسته: شعر | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
شعري از فريبا رسولي پيوند ثابت

پسری به دنیا می آید

از عشق من می میرد

آن ها وقتی می میرند

بلافاصله بلند می شوند

کوره ی آدم سوزی را روشن

و من با شبحی که کاملا شبیهم است می بو سم

نظرات[3] | دسته: شعر | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
خودكشي /دانيال جوادي پيوند ثابت

1 #

روی لبه پل ایستاده بود. چشمان اش را به افق دوخته بود. مردم با قیچی زیر پل انتظار اش را می کشیدند. دوره گردی تمام نقاشی هایشان را پیش خرید کرده بود.

2 #

کلید آسانسور کار نمی کرد. مامور برج به دنبال اش بود. وقتی برای تلف کردن نداشت. به ناچار پله ها را انتخاب کرد. هر پله ای را که برمی داشت خاطره ای از جیب ذهن اش چکه می کرد. دیگر تنها چند پله تا رهایی فاصله داشت. اما هر چه بالاتر می رفت یادش می رفت برای چه آمده. نشست. نفس هایش بوی سوختگی می داد. ماشه آخرین خاطره را چکاند. در آسانسور باز شد. مامور، دیر رسید.

3 #

هنگامه ی غروب بود. پاهایش در ماسه ها گره خورده بود. چشمان اش افق را نوازش می کرد. گوش ماهی ها برای بدرقه اش به ساز موج می رقصیدند. موهایش را یادگار برای باد به ارث گذاشت. باد وزید. شور اش را درآورد دریا. قدم برداشت. هنگامه ی غروب بود …

نظرات[1] | دسته: داستان | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 
دو غزل ار فرهاد زارع كوهي پيوند ثابت

شاعر بمیر ، شعر اعجازی نمی کند

کاری به غیر قافیه بازی نمی کند!

آن قدر شعر و زندگی از ما زده شده

که مرگ هم کسی را راضی نمی کند

نظرات[3] | دسته: شعر | نويسنده: admin | ادامه مطلب...

 

No Image
No Image No Image No Image
 
 
 
1
No Image No Image